Home   Inschrijving   Kandidaten   Comité   VerkiezingsAvond   Geschiedenis   Sponsors   Leie A. 2008
		Geschiedenis van de Leieprinses   Bissegem heeft duidelijk altijd iets gehad met de verkiezing van een of andere persoon die de Leiestreek zou kunnen vertegenwoordigen : een Leiekoning of -koningin, een Leieprinses of –ambassadrice. Wij vinden in Bissegem voor het eerst iets terug over een dergelijke verkiezing in 1966,waar we in een klein artikeltje in dagblad Het Volk lezen : “Als apotheose van de viering van het 40-jarig bestaan van de KAJ-VKAJ werd er een ontspanningsavond georganiseerd met de verkiezing van een Leiekoning en een Leiekoningin.   De feestzaal in De Gilde was tot in de nok gevuld en het was Jacques Van den Bogaerde die het geheel aan elkaar praatte. Uiteindelijk werden Willy De Backere en Martine D’Helft de respectievelijke Leiekoning en koningin.” Maar wij kunnen eigenlijk maar van de echte Leieprinsesverkiezing spreken vanaf 1970.   De Leieprinsesverkiezing ontstond, op uitnodiging van SV De Hallen Kortrijk, welke het plan had opgevat om jaarlijks een Leieambassadrice te kiezen. Hiervoor werd beroep gedaan op de gemeentebesturen van de Leiegemeenten om een kandidate af te vaardigen.Bissegem was er van meet af aan bij. Op het gemeentelijk bal van de vriendenkring van het gemeentepersoneel werd een eigen verkiezing georganiseerd en zo kon Bissegem zijn afgevaardigde aanduiden.   Deze eerste verkiezing had plaats op 14 mei 1970 in de feestzaal Troubadour te Bissegem. Negen meisjes namen deel en uit deze werd Annemie Deruytere tot de eerste Leieprinses verkozen. Eredames waren Ann Benoit en Rosa Vandenberghe. Deze verkiezing was voor de gemeente van Burgemeester De Backere een belangrijk initiatief, want de laureaten werden de eerste hostesses die de ontvangsten op het gemeentehuis opluisterden door hun aanwezigheid. De Kortrijkse illusies zijn niet lang mee gegaan en na twee jaar verdween de Leieambassadrice voor goed van het toneel. De Bissegemse verkiezing van de Leieprinses bleef echter bestaan.   En omdat dergelijke verkiezingen toen ook al heel veel werk vergden, werd er een feestcomité in het leven geroepen, waarvan Burgemeester De Backere erevoorzitter werd. Jacques Van den Bogaerde was de eerste voorzitter. Hij stelde de proeven samen en nam de presentatie voor zijn rekening. Dit tot zijn afscheid in 1977. Freddy Wittouck nam gedurende meer dan 20 jaar het secretariaatswerk voor zijn rekening en was vele jaren de ziel van het comité. Hij herinnert zich vooral de rondritten met de Leieprinses in het ‘Dafke’ van de burgemeester.   De bekendste deelneemster aan de Leieprinsesverkiezing is zonder meer de in Bissegem geboren BRT-journaliste Martine Tanghe. Zij werd tweemaal eerste eredame (1972 en 1973) en is daar nog steeds niet erg mee ingenomen. Zeker als je weet dat in die tijd er geen gerechtsdeurwaarder aanwezig was en men wel eens een loopje durfde te nemen met de puntentelling. De inschrijvingsvoorwaarden veranderden met de regelmaat van de klok. In de beginjaren waren het enkel kandidaten uit Bissegem. In 1975 werden de kandidaturen voor de Leieprinses voor de ganse Leiestreek opengesteld. Het jaar nadien waren het dan weer meisjes uit Bissegem en randgemeenten die mochten deelnemen, …….   Na de ingebruikname van de nieuwe sporthal in Bissegem werden de verkiezingen vanaf 1976 voortaan daar georganiseerd. Zo kreeg men meer ruimte en meer armslag. Het feestcomité werd omgevormd tot het comité van initiatief. Vanaf 1979 werd Eddy Olivier de nieuwe voorzitter, en meteen waaide een nieuwe wind door het comité van initiatief, met als gevolg dat de Leieprinsesverkiezing zijn vaste stek in de Leiestreek kon verwerven. Er werd meer werk gemaakt van de proeven. Ieder jaar werd een ander thema voor de verkiezingen gekozen, zoals het vlas, Vlaamse schilders uit de Leiestreek, de bronnen van de Leie, de Leie als natuurgebied, enz. De verkiezing van de Leieprinses werd stilaan volwassen.   Ter gelegenheid van het 15-jarig bestaan werden de feestelijkheden over twee dagen gespreid en later werd deze traditie verder gezet. Nogal wat bekende artiesten passeerden de revue waaronder Will Tura in 1985. In de tachtiger jaren werden de verschillende Leieprinsessen telkens uitgenodigd in Doudeville (Normandië) om er mee op te stappen in hun bloemencorso.   Onze Franse vrienden bouwden er prachtige bloemenwagens waarin de Bissegemse Leieprinses mocht plaats nemen. Deze memorabele uitstappen kwamen tot stand door de contacten die wij er hadden met het gemeentebestuur, ontstaan door onze vlassers uit Bissegem met de vlasboeren van aldaar. Op enkele uitzonderingen na bleek de presentatie altijd al een beetje het grote zorgenkind van het Leiecomité te zijn geweest. Meestal dienden de proeven op heel korte tijd met de presentator te worden besproken en dit kwam dan ook de show meestal niet ten goede.   Zo was er het geval met Willy Lustenhouwer in 1982. Hij kwam een uur te laat en had meer interesse in de uitslag van Cercle Brugge dan in de Leieprinsesverkiezing. Al een tijdje was Philippe Verschaete de PR-man van het toenmalig Leiecomité. In de studentenfanfare “Distributeurke” had hij preses Ignace Crombé leren kennen. Ignace had ondertussen zijn organisatiebureau Animô in Bissegem opgestart en had ook al de organisatie van heel wat feestelijkheden en Miss verkiezingen op zijn naam staan. Aan zijn capaciteiten hoefde men zeker niet meer te twijfelen. En nadat hij het jaar voordien in de jury had gezeteld, waren ook de mensen van het Leiecomité te vinden om samen te werken met het Organisatiebureau Animô. Naast de presentatie van de avond nam Ignace eveneens de regie voor zijn rekening, wat zorgde voor een totaal andere aanpak. Het was meteen een schot in de roos met twee onberispelijke verkiezingsavonden, waarin de kandidaten centraal stonden. De 5 edities waarbij Crombé ingehuurd werd, waren de meest succesvolle jaren van het Leiecomité. Onvergetelijk waren de proeven waarin kandidates geconfronteerd werden met Luc Caals en Geert Hoste. Andere hoogtepunten waren de verkiezing van een Burgemeester uit de plaatselijke cafébazen (1989) en Animô’s Honeymoonkwis gepresenteerd door de Nederlandse televisiepresentator Ron Brandsteder (1990). In 1991 waren nogal wat verschuivingen in het bestuur :   Voorzitter Eddy Olivier was om beroepsreden naar Antwerpen uitgeweken. Philippe Verschaete was volop bezig met het opstarten van zijn eigen zaak Brasserie-Bistro De Neerbeek. Freddy Wittouck werd de nieuwe voorzitter en Rik Tytgat nam de public relations waar.   Daarbij kwamen enkele jongeren het bestuur vervoegen en zij gooiden het dan weer over een ander boeg. De Leiefeesten kregen het steeds moeilijker. De jongeren hadden de organisatie duidelijk onderschat en eind 1992 werd er een overeenkomst gesloten met het Driekerkencomité uit Bissegem. Reeds enkele jaren organiseerden zij grootse feesten tijdens het laatste weekend van mei in een feesttent op de parking Rietput. Zij zouden nu ook voortaan de Leieprinsesverkiezing organiseren. Maar ook het Driekerkencomité kon de traditie niet meer in stand houden. Het werd voor hen steeds moeilijker om prijzen te vinden en ook de inschrijvingen van kandidaten bleven uit. Na nog een succesvolle 25ste editie werd voor het laatst in 1995 de 26ste Leieprinses verkozen. Er werd nog een ultieme poging ondernomen om via het stadsbestuur de Leieprinses te redden van de ondergang, maar tevergeefs. De verkiezing van de Leieprinses stierf een stille dood."
		Nieuws   Gastenboek   Contact   Foto's 2008  Designed by Bisoft.org